رویدادهای داخلی

بازار گرم شیریخ‌پزی‌ها پس از افطار

مودودی

کوچه‌ی علی‌رضا خان کابل از گذر‌های کهنه کابل، نخستین محلی است که ماشین‌های ابتدایی آیس‌کریم در این نقطهی شهر دیده و فروخته می‌شد.

فاروق قاری که نواده‌ی قاری عبدالله ملک‌الشعرا، استاد ادبیات و از بزرگان این منطقه بود، می‌گوید زمانی آیس‌کریم به نام قالبی در این منطقه در دکان مشهور بابه‌غفور فروخته می‌شد. مردمان زیادی از گرداگرد کابل با دوستان‌شان می‌آمدند و آیسکریم می‌خوردند.

زمانی هم پس از سقوط طالبان در کشور، دکان‌های آیس‌کریم‌فروشی کابل که با دو بخش زنانه و مردانه طراحی می‌شد، رونق بی‌پیشنه‌ی می‌داشت. فیلم‌ها و موسیقی هندی در گوشه‌ای از این دکان‌ از پرده‌ی تلویزیون‌ها نشر می‌شد و مردم شهر به بهانه‌‌ی چند لحظه تماشای این‌گونه فلم‌ها و یا شنیدن موسیقی با آواز بلند با دوستان‌شان از خوردن آیس‌کریم لذت می‌بردند.

پس از آمدن ماشین‌های جدید و مدروز در صنعت و ماشین‌آلات عصری آیس‌کریم، این شب‌ها جاده‌های پایتخت پس از افطار جمع‌و‌جوش  زیادی از رفت‌وآمد شهروندان را با موترها‌ی مد روز شاهد است، خانواده‌ها و جوانان زیادی گروه‌گروه با شور و شوق زیاد در شهر دیده می‌شوند و از این که بتوانند دیدار‌های دوستانه‌ و لحظات تفریح‌شان را که در جریان روزه‌داری کم شده است در شب جبران کنند، در سطح شهر گشت می‌زنند و از باهم‌بودن لذت می‌برند.

جاده بهارستان که مربوط به ناحیه دوم کابل است، یکی از مزدحم‌ترین ساحات و پر از رفت‌و‌آمد بیش‌تر شهروندان و خانواده‌ها در این شب‌ها است. اکثر باشنده‌گان کابل پس از صرف افطاری شام و رفع خسته‌گی روزه‌داری با خانواده‌های‌شان به این محل می‌آیند و در این‌جا با صمیمیت گرم دوستانه و چهره‌های پرخنده از خوردن آیس‌کریم سرد با عزیزان‌شان لذت می‌برند و خوشحال‌اند.

اکثر دکان‌ها در این ساحه‌ی شهر آیس‌کریم می‌فروشند، داشتن آیس‌کریم‌های مدرن با طعم‌های مختلف در این محل، شهرت زیادی دارد. پس از ساعتی که از صرف افطاری می‌گذرد، این جاده طیفی از باشنده‌گان پایتخت را با ازدحام زیادی فرا می‌گیرد. با این وضعیت نمی‌توان آیس‌کریم را به آسانی به دست آورد و باید در قطاری مقابل یکی از دکان‌ها چند دقیقه منتظر نوبت بود.

خانواده‌ای با تعداد زیادی اعضای‌شان در یک موتر تونس به این‌ محل آمده‌اند، پسر جوانی که راننده هم هست، در مقابل یکی از دکان‌های آیس‌کریم‌فروشی در قطار نوبت ایستاده است تا برای خودش و خانواده‌اش آیس‌کریم بگیرد. کودکی از این خانواده که در بین موتر است انتظار سخت‌تر به نظر می‌رسد و از موتر می‌بیند که چی وقت نوبت پدرش می‌رسد. احمد ارسلان ۲۵ ساله از آوردن خانواده‌اش به این محل برای خوردن آیس‌کریم قصه می‌کند. او حد اقل چهار شب در هفته از منطقه‌ای خیرخانه‌ به بهارستان به خاطر خوردن آیس‌کریم و تفریح با خانواده‌اش ‌می‌آید.

اقبال باشنده‌ی مکروریان است او از این که با دوستانش برای خوردن آیسکریم آمده است به دلیل کیفیت خوب و طعم آیس‌کریم کوچه‌ی بهارستان شاد است و می‌گوید: «من از حکایت‌های کابل قدیم و گشت‌زنی‌های شبانه مردم این شهر به روایت بزرگان زیاد شنیده‌‌ام، امیدوارم همه‌ی شهروندان بتوانند با امنیت بهتر شب‌های کابل را همیشه با این جمعیت و صمیمیت با دوستان و خانواده‌های‌شان گشت بزنند و از کافه‌گردی و آیس‌کریم خوردن لذت ببرند. به گفته‌ی اقبال از این که او بتواند خسته‌گی‌‌اش را رفع کند و به تفریح بپردازد بعد از ادای نماز تراویح با دوستانی که در بلاک‌شان زنده‌گی می‌کنند شب‌های رمضان به بهارستان می‌آیند و آیس‌کریم می‌خورند.

عرفان نوری در کنار این که کارمند در یکی از ادارات دولتی است، در این محل دکان آیس‌کریم‌فروشی دارد. آقای نوری از کثرت مشتریانش در شب‌های رمضان پس از افطاری در این محل می‌گوید که شب‌های رمضان مشتریانش بیش‌تر از دیگر وقت‌ها است. مردم از نواحی مختلف کابل در موتر‌ها با خانواده‌های‌شان می‌آیند و به خاطر خوردن آیس‌کریم، حتا حاضر هستند در نوبت ایستاده باشند.

«برای خوشحال کردن مردم، ضرور نیست یک رهبر باشید، می‌توانید آیس‌کریم بفروشید» شعاری است که در پشت یکی از دکان‌های آیس‌کریم‌فروشی در شهرنو کابل دیدم. این شعار مرا بیش‌تر جلب کرد. وقتی داخل رفتم، مالک‌ دکان گفت: «من با انتخاب این شعار برای مردم پیامی را می‌دهم که فروختن آیس‌کریم و هر آن‌چیزی که استفاده آن بر چهره‌ی مردم لبخند بیاورد فروشنده‌ی آن در قلب مردم و مشتریانش به مثل یک رهبر جا خواهد داشت.»

«واه‌واه شیریخ چاریکار» دکانی شیریخ‌فروشی که در شهرنو موقیعت دارد که تزیین شده با چراغ‌های رنگه و پر زرق‌وبرق است. در مقابل این دکان، کسانی با پوشیدن لباس‌های مخصوص، خود را به شکل گدی‌گک‌ها (به عبارت مسیحیان همان بابانوئل) ظاهر ساخته‌اند تا مشتریان زیادی، به ویژه کودکان، را جلب کنند.

نصیراحمد شاهی مالک دکان «واه‌واه شریخ چاریکار» می‌گوید که بعد از افطاری مشتریان‌شان بیش‌تر می‌شود، کودکان و خانواده‌ها از عکاسی در فضای طراحی شده مقابل دکان و تفریح با افرادی که خودشان را به شکل گدی‌گک‌ها ساخته‌اند، لذت می‌برند. به گفته‌ی نصیراحمد عاید روزانه‌اش نسبت به روزهای عادی در این شب‌ها بیش‌تر است و با گرم شدن هوا تعداد مشتریانش بیش‌تر از حال خواهد بود.

سلطان اعظمی از مشتریان این دکان است. او می‌گوید شیریخی که در شهر چاریکار فروخته می‌شود، برای بیش‌تر مردم شمالی و مردمی که از مرکز به تفریح می‌روند معروف است. از این رو این دکان با  نوآوری و انتقال این مسلک به گونه‌ی میراثی از آن شیریخ‌فروشی، در کابل، ابتکار خوبی کرده است و من از در بیش‌تر شب‌ها پس از افطاری با دوستانم می‌آیم و از خوردن شیریخ و قصه‌های‌مان لذت می‌بریم.

«ما آتش‌بس را باری دیگر اعلام می‌کنیم و به طالبان آیس‌کریم می‌دهیم، زنده‌‌باد آیس‌کریم.» محمداشرف غنی با ابراز این سخن و شهرت آیس‌کریم در میان مردم، سال گذشته باری در یکی از سخنرانی‌هایش طالبان را به آتش‌بس دوباره و خوردن آیس‌کریم در کابل دعوت کرده بود.

به روایت منابع انترنتی، عبارت «Ice-Cream» در سال ۱۷۴۴ میلادی از دو کلمه «یخ» و «قیماق» ایجاد شد و پیش از آن تا حدود ۱۶۸۰ با نام «Iced Cream» به معنای «قیماق یخ‌زده» شناخته می‌شد.

سال‌ها پیش از میلاد، امپراطوران یونان و روم، آیس‌کریم را به شکل مخلوط یخ‌وبرف، شربت، پوره میوه و عسل می‌خوردند. مردم ایران باستان نیز مخلوط شیره‌ی انگور و برف را به عنوان «دسر» یا پس‌غذا مصرف می‌کردند.

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا