رویدادهای داخلی

به مردم افغانستان هم تضمین مبارزه با تروریسم بدهید

حمله‌ی تروریستی به وزارت مخابرات نشان داد که مردم افغانستان از ناحیه‌ی ترور چقدر آسیب‌پذیر اند. گروه طالبان این حمله را به دوش نگرفت. روشن است که به دوش نگرفتن مسوولیت این حمله از سوی گروه طالبان به معنای آن نیست که این گروه آن را انجام نداده است. کسی نمی‌تواند قاطعانه حکم کند که گروه طالبان این حمله را انجام نداده است. طالبان پیش از این انجام این نوع حمله‌ها را به دوش می‌گرفتند، حال که روایت گفت‌وگو و حل سیاسی مسلط شده است، طالبان هم به گونه‌ای موضع‌گیری می‌کنند که در میدان سیاست برای‌شان مشکلی ایجاد نکند. این امر هم بعید نیست که این حمله‌ی انتحاری را گروه‌هایی دیگر، مثل داعش و تروریست‌های منطقه‌ای انجام داده باشند. اگر این حدس که به هیچ وجه غیر منطقی نیست، مطابق با واقع باشد، ‌در آن صورت در روند حل سیاسی جنگ افغانستان باید مشکل تروریسم نیز به صورت جدی مطرح شود.

حل سیاسی جنگ افغانستان نباید صرف به این معنا باشد که قدرت‌های بزرگ و افغانستان با طالبان به نحوی کنار بیایند و بعد زمینه‌ی خروج نیروهای امریکایی فراهم شود. تضمین مبارزه با تروریسم یا به بیان دیگر رفع تهدید تروریسم هم باید بخشی از تعهد طالبان و قدرت‌های بزرگ برای حل سیاسی جنگ باشد. اگر آن‌چه‌ حل سیاسی جنگ خوانده می‎‌شود تحقق یابد، ولی مردم افغانستان هم‌چنان قربانی تروریسم باشند، سودی به دست نمی‌آید. حل سیاسی جنگ وقتی برای مردم افغانستان ارزش دارد که مشکل ترور هم حل شود. طالبان در حال حاضر نیرویی هستند که بیش‌ترین جنگ و خشونت را انجام می‌دهند، اگر آنان به نحوی از جنگ دست بردارند، باید قدرت‌های بزرگ و نیروهای امنیتی افغانستان اقداماتی را روی دست بگیرند که دیگر گروه‌ها نتوانند با راه‌اندازی حمله‌های تروریستی مردم افغانستان را به خاک‌وخون بکشانند.

نیاز است که حتا پس از توافق حل سیاسی با طالبان هم قدرت‌های بزرگ و مجموع جامعه‌ی جهانی از نیروهای امنیتی افغانستان حمایت استراتژیک کنند تا جلو تروریسم گرفته شود. حکومت و تمام نیروهایی که خودشان را در آینده‌ی سیاسی افغانستان دخیل می‌دانند باید به این نتیجه رسیده باشند که دوام همکاری ناتو با نیروهای امنیتی افغانستان، ‌برای تامین امنیت و مبارزه با تروریسم بسیار مهم است. در حال حاضر تمام منابع، امکانات و انرژی نیروهای امنیتی و ماموریت حمایت قاطع، ‌صرف مبارزه با طالبان و دفاع از مراکز ولایات، ‌شاهراه‌ها و شهرهای بزرگ می‌شود. در آینده باید اقداماتی روی دست گرفته شود که مجموع کشورهای جهان، کشورهای منطقه، دولت افغانستان و سازمان‌های بین‌المللی به مبارزه با ترور در افغانستان تعهد کنند.

در مذاکره با طالبان، امریکا و دیگر قدرت‌های بزرگ می‌خواهند این تضمین را دریافت کنند که از خاک افغانستان و از ناحیه‌ی نیروهای سیاسی افغانستان خطری متوجه آنان نمی‌شود. امریکا، متحدان ایالات متحده و قدرت‌های بزرگ دیگر حق دارند که برای تامین امنیت‌شان اقدامات لازم را انجام دهند. ولی مردم افغانستان حق دارند که از ناحیه‌ی تهدید تروریسم مصون باشند. به مردم افغانستان هم باید این تضمین داده شود که پس از حل سیاسی جنگ، تروریسم آنان را هدف قرار نمی‌دهد. باید یک سری تعهدات و اقدامات بسیار واضح به میان بیاید تا مردم افغانستان بدانند که در فردای آن‌چه که حل سیاسی جنگ افغانستان خوانده می‌شود، قربانی تروریسم فرقه‌ای، ‌مذهبی و ایدیولوژیک نشوند. قدرت‌های بزرگ و کشورهای همسایه باید تضمین بدهند که حتا پس از تحقق آن‌چه که حل سیاسی جنگ خوانده می‌شود، نیز مبارزه با تروریسم در افغانستان ادامه یابد. نباید جهانیان تروریسم ضد افغانستان را دست‌کم بگیرند. بدون تضمین روشن مبارزه با تروریسم، حل سیاسی جنگ برای مردم افغانستان سودی ندارد. حل سیاسی جنگ باید برای مردم افغانستان چتر حمایتی در برابر حمله‌های تروریستی فراهم کند و به آنان امنیت به ارمغان بیاورد. حکومت و مجموع نیروهای سیاسی و فعالان مدنی افغانستان باید با جامعه‌ی جهانی در این مورد صحبت کنند.

مطالب مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

دکمه بازگشت به بالا